Waar is Ollie?

De afgelopen vier weken vlogen om. Schrijven, filmen voor Buscamper, werken aan een grote offerte. Maar de rode draad van de afgelopen maand waren Flos en Bobbie. We liepen drie keer per dag een rondje, wachtten geduldig op Flos die het allemaal niet meer zo goed kan bijbenen, schrokken ons elke keer weer rot van Bobbie die midden in de serene stilte ineens keihard begon te blaffen tegen een paar baldadige mussen.

We zijn hele dikke vrienden met ze geworden, net als met Calle, de buurhond die elke ochtend even kwam buurten of het al tijd was voor een plakje worst. Niks is zo mooi als de pure dankbaarheid van een hond, die maar één ding van je wilt: dat je er bent.

We gaan ze missen, die lieve bengels.