Het was even stil hier op dit blog. Niet omdat we niks te melden hadden uiteraard. De laatste (bijna) drie maanden stonden in het teken van onze filmklus en inmiddels zit het werk er bijna op. Waarover later meer in een nieuw bericht.
De afgelopen maanden stonden ook in het teken van op regelmatige basis muziek maken met andere mensen. Als er één ding is wat we mee zouden willen nemen op reis, zou het een bus met muzikanten zijn. Maar dat gaat helaas niet. Het is al heel wat dat we samen muziek kunnen maken.
Dankzij mijn ontzettend fijne muziekleraar Niels Tausk stonden we twee keer op het podium. We speelden een avond in de foyer van het Koorenhuis en een avond in een supergezellig Murphy’s Law in Den Haag. Beide avonden zat onze vriend René achter de drumkit. Elke maandag dronken René en ik een Cornet na de dubbele repetitie. Wat een toffe avonden (bedankt René, je bent een topkerel!)
Bart nam (geheel ongevraagd) z’n camera mee en maakte deze fraaie foto’s. Bart is, eigenlijk heel toevallig, mijn hofleverancier geworden als het om bandjes gaat. Hij fotografeerde mij namelijk ook al in m’n allereerste bandje toen ik een jaar of 15 was. Vele bandjes volgden. Bart was er heel vaak bij. Bedankt kerel!
We speelden de afgelopen maanden ook weer met ons gezamenlijke jazzbandje. Met deze heren spelen we sinds eind 2020. Ondanks dat we elkaar lang niet gezien hadden, spelen we verrassend lekker – al zeggen we het zelf -. In november staat er een optreden gepland op een feestje van een vriendin van Anita. Nog een keer of 2, 3 repeteren en dan wordt het vast een prima gig.
Vanuit vier verschillende plekken zijn we spullen aan het verzamelen die mee de bus in gaan. Met een beetje mazzel rijden we volgende week ergens weg.
U hoort van ons!
Waar is Ollie? 
Plaats een reactie