Vannacht stonden we op anderhalve minuut lopen van het strand. Eigenlijk doen we dat niet zo gek vaak met Ollie, want meestal zijn we niet de enigen die aan het strand willen staan. We vonden een eind onder Göteborg een medium-rustige plek waar we niet alleen op het strand ons prakkie aten, maar ook even konden sporten en onder een ijskoude douche onszelf konden opfrissen. De zonsondergang was prachtig.
We moeten er wel weer eerlijk bijzeggen dat er tegen de avond een nogal aftandse caravan een meter of vijftig van ons vandaan werd neergezet en een stuk of zes jongens van tegen de twintig de rest van de avond al beer-pongend doorbrachten. Gelukkig zijn de Zweedse nachten weliswaar lang, maar ook frisjes, en de heren verkasten dus al vrij vroeg naar de binnenkant van de caravan, waar we ze gelukkig niet meer hoorden. We sliepen dus als rozen.
Van onze buren op de plek waar we nu staan, verwacht ik niet al te veel overlast. We staan namelijk pal naast een kerkhof. Wel zo rustig…
Waar is Ollie? 
Plaats een reactie