Waar is Ollie?

De laatste twee weken stonden in het teken van water en vriendschappen. Zonder uitzondering bivakkeerden we elke nacht op loopafstand van een meer, soms groot, soms klein. En ook elke dag namen we een duik in het frisse water. Ook als het regent is een ‘zwemmetje’ van een minuut of tien weldadig.

We lagen niet alleen in het water, maar zaten er ook op. Onze packrafts – opblaasbare kajaks, die klein genoeg zijn om mee te nemen in onze rugzak op meerdaagse tochten – draaiden overuren. Weinig dingen zijn zo ontspannend als op het water deinen, terwijl de druppels van de peddels in het water vallen. En met de wind achter ons zeilden we soms kilometers achter elkaar met onze ronde, opblaasbare zeiltjes.

We blijken in de regio Värmland bovendien al een aardig sociaal netwerk te hebben opgebouwd. Vorig jaar vierden we midzomer bij onze workaway hosts Hanna en Andre. Daar ontmoetten we de fulltime reizigers Alex en Ida met hun zelf gebouwde buscamper. De laatsten hebben net een zomerhuisje in deze regio gekocht en inmiddels hebben we daar een tweetal weekenden met z’n zessen doorgebracht. Ontzettend leuk en gezellig. Hanna, Andre, Ida en Alex mogen we inmiddels tot onze vrienden rekenen. Bovendien zien we ook vrienden en familie uit Nederland die hier op vakantie zijn. Al met al zagen we de afgelopen weken meer mensen dan we normaal in Nederland deden.

We zitten er lekker in: we hebben het enorm naar onze zin en we beginnen al echt in het ‘slow living’ te komen. Ook al proberen we zonder verwachtingen te reizen: tot nu toe gaat het boven verwachting.