Het werd dus geen tweede poging in Sarek. We hadden geen zin in nóg meer Kungsleden en door een aantal deadlines konden we niet een complete week vrijmaken. We besloten daarom om eens een gedeelte van Zweden te ontdekken waar we nooit geweest zijn: de oostkust.
Opvallend is dat het aan de oostkust beduidend drukker is dan in het binnenland. Vergeleken met Nederland stelt het nog steeds niks voor uiteraard, maar door de aanwezigheid van verschillende grotere steden (Lulea, Umea) zijn er simpelweg meer mensen.
Het oude Lulea was vroeger eigenlijk een kerkdorp. Vroeger, ver voor het tijdperk van de auto’s, was je in Noord-Zweden soms meerdere dagen onderweg om bij de dichtstbijzijnde kerk te komen. Dat deed je dus maar een paar keer per jaar en als je er eenmaal was, bleef je er ook een paar dagen. Rondom de kerk in Lulea, nu Gammelstad (oude stad) genoemd, werden dus piepkleine huisjes gebouwd waar je met je familie een paar dagen kon verblijven. Je ging daar naar de kerk, kocht een nieuwe bontjas van de lokale Sami, regelde je belastingen en zocht naar een mogelijke huwelijkspartner.
Op het hoogtepunt van Gammelstad stonden er 405 huisjes in de buurt van de kerk. Ooit waren er meer dan honderd van dit soort kerkdorpen in Zweden. Er zijn er nu nog zestien van over. De huisjes worden nog steeds tijdelijk bewoond bij kerkelijke feestelijkheden, zoals doop- en huwelijksdiensten.
Waar is Ollie? 
Plaats een reactie