Het heeft weer even geduurd, maar we zijn er nog hoor. Na een maand of drie in Nederland te hebben gebivakkeerd zijn we weer onderweg. Anita’s gezondheid is redelijk OK op dit moment en we hopen dat dit zo blijft.
In de afgelopen maanden is er gewerkt aan diverse projecten: zo woonde Anita een aantal vertoningen van haar docu bij, maakten we een tweetal filmpjes voor het Haags Historisch Museum voor de nieuwe tentoonstelling over Haagse Harry en werden er gesprekken gevoerd met een serieuze omroep over een vervolg van de docu.
Het globale plan is nu als volgt: via Noord-Duitsland en Denemarken, waar we een verhaal voor een reistijdschrift maken, hopen we de eerste week van mei in Noorwegen aan te komen, waar we vervolgens op ons gemakje naar Alesund willen koersen. Daar volgen we een tweedaagse zeekajaktraining. Een maandje later is het Midsommar in Zweden en we zijn uitgenodigd door onze Zweedse vrienden om dat daar te komen vieren. Een week later zullen we onze wildwater-skills bijschaven op de Nordic Packraft Roundup. Daarna keert Anita naar Nederland om bij de geboorte van haar neefje en nichtje te zullen zijn. Hoe lang ze daar blijft weten we nu nog niet. In de tussentijd wil ik graag een paar zware tochten ondernemen, waarvoor ik me de afgelopen maanden vijf dagen per week in de sportschool heb afgebeuld.
Ik zou zeggen: wordt vervolgd!
PS: dat enorme gevaarte rechts onderin is een Morelo camper. We maken altijd grappen over deze campers, maar stiekem willen we heel graag een keertje binnenkijken. Zo’n ding kost (hou je vast) een ton of 4 om uit de showroom te mogen rijden.
Waar is Ollie? 
Plaats een reactie